فرار به دنیای فیلم، مانند فرار به دنیای کتاب نیست. کتاب شما را وامیدارد تا به آن عکس العمل نشان دهید، یعنی هوش و تخیلتان را به کار بگیرید، ولی وقتی فیلمی را تماشا میکنید در عین حال که از آن لذت میبرید ممکن است ذهنتان خلاق و فعال نباشد. (مرد در تاریکی، ا

زندگی شهدگلیست...زنبورعسل میمکد آن را...آنچه میماند ب جا عسل خاطره هاست...

زیباست یادت...ببین اگر خودت بودی چه غوغایی میکردی!

بیچاره من که هوای تو را داشتم،اما تو آن را حبس کردی،نفس کشیدن بی هوا ممکن نیست.

تمام حجم خیالم از تو لبریز است...دنیای خیالم کوچک نیست،تو بی نهایت عزیزی.

گاهی آنقدر دلم هوایت را میکند..شک میکنم به اینکه،این دل من است یا تو!

میخواهم به یاد من باشی،اگر تو به یاد من باشی عین خیالم نیست که همه فراموشم کنند!

شبی که نباشی هوا سرد است و دلگیر،پیش بینی هواشناس به درک! او هواشناس است،من عاشق.

وقتی که بودی نیازی به راه دور نبود،اما حالا دورترین جای دنیا درد دلم را دوا میکند،من میرسم تو بمان.

به سلامتی دلم که هزاربارشکست...اما هنوزم شکستن بلد نیست...

گاهی لازمه کرکره زندگیمو نو بکشیم پایین ،یه پارچه سیاه بزنیم رو درش بنویسیم :کسی نمرده :فقط دلمون گرفته.

خدایا! آنان که همه چیز دارند مگرتورا به سخره میگیرند آنان را که هیچ ندارند مگرتورا!